X
تبلیغات
نماشا
رایتل

اگر به تازه‌گی سوار تاکسی‌های بندرعباس شده‌اید حس طلب‌کاری برخی رانندگان از مسافرین را کاملا حس کرد‌ه‌‌اید. مثلا اگر مسیری سوار شدید که کرایه‌اش ۲۰۰ تومان است و شما ۵۰۰ تومانی به راننده دادید، اول که پولی پس نمی‌دهد، بعد اگر طلب بقیه‌ی پولت را بکنی با اخم و دل خوری می‌گوید: خورده نداری؟! بعد دست می‌کند و 200 تومان پس می‌دهد و گازی به ماشینش می‌دهد. تو می‌گویی: کرایه‌اش200 تومان است، در حالی که می‌رود می‌گوید: خورده ندارم چی‌کار کنم...از کجام در بیارم. اگر تاکسی سوار هستید بارها با این صحنه روبرو شده‌اید. به نظر من دوعلت باعث این حس طلب‌کارانه شده است. یکی اینکه تاکسی‌داران بندرعباس یا کسانی که با خودروی شخصی‌شان مسافرکشی می‌کنند عموما شهرستانی هستند. حالا چه آنهایی که چند سال است در بندرعباس‌اند یا آنهایی که به تازگی به اینجا آمده اند و خانه‌ای هم ندارند و ‌‌شب‌ها در ماشین خود می‌خوابند. این رانندگان ذهنیتی در مورد بندرعباس و آدم‌هایشان دارند که مردم اینجا خیلی پول‌دار و لارج می‌باشند. شهرستانی‌هایی که در شهر خود به خاطر 10 تومان از پول‌شان گذشت نمی‌کنند، وقتی می‌بینند بندرعباسی‌ها به راحتی از 500 تومان هم می‌گذرند، این سیستم طلبکاری را روی همه‌ی مسافرین اعمال می‌کنند و چون هر کدام از این راننده‌ها از دیاری به اینجا آمده اند و با ماشین شخصی هم مسافرین را جابه‌جا می‌کنند نمی‌توان کنترل درست و دقیقی روی آنها انجام داد. البته اگر کسی یا نهادی باشد که بخواهد به طور جد کنترلی روی تاکسی‌ها و ماشین‌های مسافرکش داشته باشد. آنهایی که تاکسی‌ دارند هم روی کارت شناسایی خود که باید جلوی اتومبیل باشد و در معرض دید مسافرین تا اگر خطایی از آنها سر زد مسافر بتواند از او شکایتی کند، یا برعکس می‌گذارند که کسی نتواند ببیند یا چیزی روی شماره شناسایی ماشین می‌گذارند تا قابل رویت نباشد و طوری وانمود می‌کنند که اتفاقی کارت واژگون شده یا ....

دوم اینکه مردم شهر ما نمی‌دانم خوشبختانه یا بدبختانه خیلی راحت از حق‌شان می‌گذرند. این گذشت تنها در مورد200 یا 500 تومان کرایه ماشین نیست در خیلی از موارد دیگر نیز اینگونه است. و در طول زمان تبدیل به یک فرهنگ شده است. فرهنگی تخریبی برای بندرعباسی‌ها ، تا برای گرفتن حق‌شان دچار تردید باشند.