
آهنگ "وحدت"
فرهاد مهراد را میتوان اثر ماندگاری از میان آثاری که در مورد پیامبران خواندهاند دانست. ترانهاش را
سیاوش کسرایی نوشته است و
اسفندیار منفردزاده با آهنگسازی جذاب این اثر را به یک شاهکار تبدیل کرده است. اما چه چیزی در این ترانه هست که همه قشرهای جامعه با آن ارتباط مثبت برقرار میکنند، و این آهنگ در سال اول انقلاب اجازه ضبط میگیرد؟از آنجایی که ترانه را یک کمونیست نوشته است؛ میتوان نتیجه گرفت هیچ گونه نگاه مذهبی در سرایش نبوده است. و چیزی که باعث میشود این اثر در اول یک انقلاب مورد توجه قرار گیرد شعاری است که انقلابها آن را دوست دارند! و آن ظلم ستیزی و آزادگی است. این اثر روایتی از حضرت محمد را به شکل غیر مذهبی بازگو میکند
."الملک یبقی مع الکفر و لایبقی مع الظلم/والا پیامدار، محمد!گفتی که یک دیار هرگز به ظلم و جور نمیماند برپا و استوار! آنگاه، تمثیلوار کشیدی عبای وحدت بر سر پاکان روزگار!در تنگ پرتبرک آن نازنین عبا،- دیرینه! ای محمد! جا هست بیش و کم، آزاده را که تیغ کشیدهست بر ستم". من این اثر را بسیار دوست دارم. و در این روز هم که مبعث پیغمبر است تقدیم به همه کسانی میکنم که همچنان با ظلم ستیزی مخالفاند. و آزادگی را دوست دارند/آهنگ وحدت را میتوانید اینجا دانلود کنید.
بله این روزها پس از آن همه ناروایی ها در حق هنرمند
حالا که بیش از ربع قرن سرمایه گذاری برای تربیت هنرمند متعهد
دست شان خالی تر از همیشه است ونه در نقاشی ونه در نمایش ونه در سینما ونه در معماری ونه در موسیقی کسی را ندارند جز مشتی...
بله این روزها به یاد فرهاد می افتند
پس چه شد سیاه لشکرهنرمندان مذهبی تان؟
به قول شریعتی چند هزار راس هنرمندتان!!
با پر رویی تمام دست به دامن هرکسی می شوند که تا دیروز..
حتی آن قدر مرد نیستید که وقتی اثری از آن زنده یاد پخش می کننداسم اش رازیر نویس هم بکنند...
گلایه های همسرشان شنیدنی است..
ولی ما.. ّبه قول فرهاد
بوی عیدی، بوی توپ، بوی کاغذ رنگی
بوی تند ماهی دودی وسط سفره نو
بوی یاس جا نمازه ترمه مادربزرگ
با اینا زمستونو سر میکنم، با اینا خستگیمو در میکنم
...
به امید خدای فرهاد
بزرگانی مثل فرهاد همیشه چراغ خاموش می روند...
سلام منم ایناهنگو خیلی دوست دارم مخصوصا اول اهنگ که خیلی با قدرت شروع میشه
رای دهید.
آنچه زیباست زیباست.با نام یا بی نام.فرهاد نامی نیست کز یاد رود. چه نامش را بر زبان آورند و یا بزرگی نامش در گلویشان گیر کند و صدایشان در نیاید.