
کسی را از پشت خنجر زدند امروز
در
رسالت چهارراهی که به دریا میرفت
چهار راهش!
کسی را از پشت خنجر زدند امروز
که همهی آزادی بزرگش را
در کوله پشتیاش محبوس داشت
چه امروز نا امن بود چهار راه
چه امروز بی رحم بود دنیا
کسی را از پشت خنجر زدند امروز
که همیشه از جلو میزد
چه خنجر
چه دریا
یا هرزهای را ...

قرار شده خرداد ماه فستیوال راک در بندرعباس برگزار شود. به احتمال قوی انجمن موسیقی برگزار کننده است اما نامی را که برای این فستیوال برگزیدهاند چیز دیگری است. چون اداره ارشاد با نام چیزی مثل "موسیقی راک" مشکل دارد. خیلی از جوانان علاقهمند بندرعباسی خودشان را برای جشنواره آماده میکنند. فاضل پیش،محسن آزدبخش،برادران عابدینی، حسن اقبالی،محمد کمالی، مرتضی مظفری، ... کسانی هستند که طبق شنیدهها برای این فستیوال نسبتا تخصصی اجرا خواهند داشت.


میگویند امریکاییها اسامه بن لادن را در پاکستان کشتهاند! + خیلیها این خبر را باور نکردند. بعضی از سایتها + هم نوشتهاند که این خبر کذب است. اما چرا بن لادن را کشتند؟! کسی که جنایتهای زیادی در پروندهاش داشت و مخصوصا برای امریکا شبح سیاهی بود که بر چهرهی آزادش! سایه انداخته بود، چرا باید به این آسانی کشته شود؟! بن لادن علاوه بر اینکه تقریبا همه دنیا از وجودش ناراحت بودند مظهر ایستادگی در مقابل غرب و سلطهاش هم بود. خیلیها به خاطر همین ویژگی خاص او را دوست داشتند! مخصوصا عدهای از ما ایرانیها که با شنیدن نام آمریکا کلی مفهوم بد وارد مغزمان میشود گاهی با داشتن انسان استواری مثل بن لادن خوشحالیم!!! و به صورت پنهانی و در دل قهرمان همیشگیمان اوست.

کارمند: جشنواره عکس شرکت کردی؟
عکاس: بله ... چند تا عکس فرستادم
کارمند: کدوم عکسا تو ؟! ... میشه ببینم
عکاس از سیستم کامپیوترش عکسها را نشان کارمند میدهد و کارمند یکی یکی عکسها را با وسواس خاصی مینگرد....
کارمند: بزار بهت بگم کدوم عکسات به جشنواره راه پیدا میکنه ...این یکی بد نیست ... این که خیلی بده ...چرا اینو فرستادی...؟! این شاید راه پیدا کنه ....
عکاس: اوهوم ... شاید
کارمند: چرا خواستی عکس بفرستی با من مشورت نکردی؟! دفهی بعد که خواستی عکس برای جشنواره بفرستی با من یه مشورتی بکن!
عکاس نگاهی به کارمند کرد و مشغول کار با کامپیوترش شد.

اولین دوره مسابقه قویترین مردان محلات بندرعباس دیشب با همت سازمان فرهنگی ورزشی شهرداری در بوستان غدیر بندرعباس برگزار شد. این مسابقه با رقابت 16 ورزشکار در ساعت 23 با معرفی نفرات برتر به کار خود خاتمه داد. اما چند نکته مهم که برگزارکنندگان به آن توجه نکرده بودند:
1: در نظر نگرفتن جایگاهی برای عکاس و فیلمبردار برای انعکاس خوب و مفید از مسابقه
2: در نظر نگرفتن جایگاهی خوبی برای مردم و بینندگان مسابقه (مردم سر پا و از پشت داربست نظارگر مسابقه بودند)
3: در نظر نگرفتن زمان طولانی مسابقه (از ساعت 17 تا 23)
4: در نظر نگرفتن نور مناسب برای تماشا
5: برخورد بد برگزار کنندگان با ورزشکاران و مردم

نمایشگاه عکس 1+12 را دوست داشتم. البته علاقهام به این نمایشگاه بیشتر هم شد که از برگزار کنندگان شنیدم عکسها را خود عکاسان انتخاب کردهاند. یعنی با سلیقهی خود عکاس پنج اثر ارائه شده بود. میشد بفهمی این سیزده عکاس کدام کارهایشان را بیشتر دوست دارند و این مسیر را تا به حال چگونه طی کردهاند برایم تازگی داشت. البته در این نمایشگاه چند عکاس موفق استان شرکت داشتند که نمایشگاه را دیدنیتر میکرد. حسام الدین انصاریان. حسن بردال. روحالله بلوچی. عبدلحسین رضوانی. سید علی هاشمی. امیر مینابیان. منصور وحدانی. انوشیروان ملاییپور و دوستان دیگر شرکت کننده عکاسی را جدی دنبال میکنند. من در این نمایشگاه کارهای حسن بردال را بیشتر دوست داشتم. عکسهایی که برای من حرف داشت. در هر پنج اثر بردال بر تنهایی تاکید شده بود در عین اینکه به عناصر حیات هم اشارهای داشتند. آثار بردال یک نشان عارفانه با خود داشتند. کودکی تنها در آب. پرندهای تنها در آسمان. لاستیک تنهایی در خاک. قایق شناور بی سوار. ماه لاغر در سیاهی بیکران... همه موجودات در این دنیای بزرگ و در هر شرایطی تنها هستند. خواه زنده جان خواه مرده جان. . همه راهها به یک جا ختم میشود. همه ما یکی هستیم. همه تلاشها برای یک هدف است. این آثار نشان میداد بردال از مرحله به مرحلهای دیگر رفته و حالا اینگونه جهان بینیاش را به شعور چشم مخاطب تحمیل میکند.
چهار اثر دیگر حسن بردال در ادامه مطلب
ادامه مطلب ...
امروز برنامه تلویزیونی را میدیم که زندگی کریست دِبرگ خوانندهی مشهور آرژانتینی را نشان میداد. میگفت وقتی شیشههای مشروبم را باز میکنم به قلبم فشار عجیبی میآید، چون با یکی از این بطریهای میتوان غذای یک سال قبیلهای در آفریقا را تامین کرد.